Yalova Erikli Şelalesi Kampı

 

Uzun süredir iş güç koşturmaca derken kendimize ait zamanın olmadığını fark etmemiz ile hafta sonunu da içine alan 4 günlük bir kamp planı yapıldı. Rotamız İstanbul’dan çıkıp Yalova Teşvikiye’de bulunan erekli şelalesine kamp atmaktı.

18 Ağustos günü istanbuldan teker eskihisara doğru döndü ve Yalova’ya geçmek için Eskihisar -Topçular feribotuna doğru ilerledik, Topçular’dan önce Yalova Çınarcık’a daha sonrasında ise Teşvikiye istikametinden Erikli Yaylası, tabelalarını takip ederek şelalenin yoluna koyulduk.

,

Erikli şelalesi ve mevkisi özel bir işletme tarafından işletilmekte. yola çıkarken ki hayalimiz şelalenin hemen yakınlarında kamp kurabilmekti 🙂 ama hem şelalenin etrafı kamp atmaya müsait değil hem de işletme tarafından kamp alanı başka bir mevki olarak belirlenmiş ve belirli alanlar dışında kamp kurmak ve ateş yakmak yasak.

Hafta içi gitmemizden mütevellit kamp alanı kalabalık olmadığı için kendimize ağaçlar arasında tepesi yapraklar ile kapalı çadırlarımıza günün hiç bir saatinde güneş girmeyecek su kenarında bir yer seçtik.

Kamp alanında ücret olarak çadır başına ilk gün 15TL sonraki günler 10 TL ücret alınmaktadır işletme tuvalet, duş, yeme, içme imkanları bulunmaktadır fakat kamp kuracak iseniz alışverişinizi çınarcık veya teşvikiye’den yapmanız gerekmektedir.

Bölgenin en güzel özelliği hiçbir gsm operatörünün çekmemesi ve elektriğin olmamasıydı yani gerçekten doğa ile iç içe olup teknolojiden bir nebze olsun uzak kalabilmektesiniz.

Saate takılı kalmadan hatta günlerin ve saatin farkında olmadan yaşamak kendimizi resetlemeye büyük ölçüde yaramakta.

Cuma günü kahvaltımızı yaptıktan sonra Şelale’ye doğru yüzmeye gitmek için yürümeye başladık.

Kamp alanından şelaleye yaklaşık bir 20 dakika kadar patikalardan tırmanmanız gerekmektedir.

Ve tabiki kendimi şelalenin serin sularına bırakırım. 😀

Soğuk suya dayanamayan kişileri baştan uyarayım girmeye kalkışmasınlar su buz gibi ve girer girmez insanın nefesini kesiyor aradan zaman geçmesine rağmen suyun ısısına alışmak çok zor.

Biraz yüzüp daha sonra biraz çevreyi gezip gördükten sonra kamp alanımıza dönüp akşam yemeğimiz için ateşin başına geçiyoruz.

Ateş başında çekirdeğimizi de çitleriz 😀

 

Pişirmek benim işim. 🙂

Akşamları yemekten sonra kamp ateşinde muhabbetlerimize devam ederken bir gece bir baktık ki ertesi gün son günümüz, yine kısacık tatil göz açıp kapayıncaya kadar geçti gitti, elimizde güzel anılarımız ve aşağıdaki fotoğraflar kaldı. 🙂

Kamp hamaksız olmaz 🙂

Nacak sanki biraz gereksiz oldu çevrede bolca kurumuş kırılmış ağaç dalı bulmak mümkün.

Odun ateşinde çay isteyen?

 

This article has 2 Comments

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir